“Bewoners staan zo dicht bij je hart, ze voelen als familie.”

In 2023 begon Jelle als achttienjarige bij Bartiméus als ondersteunend medewerker. Hij deed dat om wat bij te verdienen naast zijn opleiding tot onderwijsassistent. Eerder werkte hij als afwasser, maar dat was hij op een gegeven moment zat. In het dagelijks leven wordt Jelle blij van: “Lachen! Ik probeer altijd met een lach op te staan en anderen aan het lachen te krijgen. Bij Bartiméus lukt me dat vaak.”

Als kind ging Jelle regelmatig met zijn zus mee, die bij de dagbesteding van een andere zorgorganisatie werkte. “Ik vond het toen al leuk om met mensen te wandelen en grapjes te maken.” Bartiméus kende hij, omdat het naast vakantiepark Het Grote Bos ligt. Daar kwam hij vaak, dus toen hij een ander bijbaantje zocht, dacht hij aan Bartiméus.” 

Inmiddels is hij 32 uur per week in dienst en in opleiding tot Begeleider A. Een dag per week heeft hij school en drie dagen per week werkt hij in Doorn op een woongroep met zes bewoners. Zij zijn tussen de 56 en 66 jaar oud en hebben een ernstige meervoudige beperking. 

Jelle werkt om het weekend. Dat vindt hij niet erg, want hij heeft dienst op zaterdagochtend en zondagmiddag. “Dus ik kan gewoon op zaterdagavond een terrasje doen met vrienden en op zondag uitslapen. Ook is het werk leuk in het weekend: er is geen tijdsdruk, je kunt lekker rustig aan doen en meer leuke dingen ondernemen met de bewoners. En je krijgt mooie toeslagen op zaterdag en zondag.”

“Voordat ik in de zorg bij Bartiméus begon, vroeg ik me af of het niet ‘heel veel poep’ zou zijn. Kan ik er wel tegen om volwassen mensen te verschonen? Dat viel gelukkig erg mee. De eerste dienst mocht ik meteen iemand een schone broek geven. Diegene had drie soepkommen’ geproduceerd, zoals we dat in ons team noemen. Een mooie vuurdoop. Ik had handschoenen aan en het viel me alles mee. Ik was daarna meteen over mijn zorgen heen. Nu is het een klein onderdeel van mijn werk waar ik me niet druk over maak.” 

“In het begin moet je de bewoners echt nog leren kennen en zij jou. Op een gegeven moment merk je dat ze je beginnen te vertrouwen en krijg je meer zelfvertrouwen. Dan durf je dingen uit te proberen, wat het werk nog leuker maakt.” Sinds een paar maanden maakt hij graag een feestje van een avonddienst. “Dan zet ik een box aan met kroegmuziek en zie ik de bewoners opleven: ze klappen met hun handen, stampen met hun voeten, zingen of bewegen mee. Dat vind ik echt fantastisch, een beetje gezelligheid erin brengen!”

Jelle vindt het verder erg leuk om er met bewoners op uit te gaan. Vaak is dat op het bosrijke terrein van Bartiméus in Doorn. Bijvoorbeeld naar lunchroom De Roos voor koffie met een koekje, een high tea bij de Theetuin of een burendag met de aangrenzende woningen. “Maar we zijn ook naar het Shantyfestival bij Vakantiepark Het Grote Bos geweest.”

Toen Jelle in 2025 klaar was met zijn opleiding tot onderwijsassistent, bleef hij bij Bartiméus werken. “Ik vond het hier namelijk leuker dan in het onderwijs. Bartiméus bood me bovendien een zorgopleiding en een vast contract.” Zelfs zijn droom om naar de toneelschool te gaan, verdween naar de achtergrond: “Hier acteer ik soms ook als ik bijvoorbeeld doe alsof ik boos ben tegen een bewoner. En ik zou nooit zo veel voldoening uit acteren kunnen halen als uit dit werk.” 

Omdat hij zijn diploma onderwijsassistent al heeft, kan Jelle in principe in twintig weken zijn diploma Begeleider A halen. “In het begin van de opleiding krijg je meteen het onderdeel medicatie. Daardoor kun je na een maand of anderhalf al verantwoordelijke diensten draaien.

Ik wil over een tijdje een opleiding op niveau 4 gaan doen en daarna misschien door naar begeleider C. Dat lijkt me een leuke uitdaging voor later, want ik ben nu nog maar 22. In ieder geval hoor ik van mijn teamleider en collega’s dat ik meer kan en daarvoor krijg ik dus genoeg doorgroeimogelijkheden.”

“Ik krijg een heel warm gevoel van mijn werk, ik word er blij en vrolijk van”, vertelt Jelle. “Bewoners staan zo dicht bij je hart, ze voelen als familie. Je zorgt ook lang en veel voor ze. Sommige collega’s zorgen al langer voor bewoners dan dat ze voor hun kinderen gezorgd hebben. Je merkt dat we als collega’s emotioneel verbonden zijn met de cliënten. We vechten echt voor hun kwaliteit van leven als dat bijvoorbeeld in een overleg nodig voelt.” 

“Mijn collega’s zorgen niet alleen goed voor de bewoners, maar ook voor elkaar. Als er iets privé aan de hand is, dan krijg ik bijna van iedereen wel een appje met: ‘Hoe gaat het met je? Laat maar weten als ik iets voor je kan doen.’ Ik heb echt geluk met mijn team.” 

Denk je erover om bij Bartiméus te gaan werken? Kom dan naar een informatiebijeenkomst. Jelle is een van de medewerkers die daar regelmatig vertelt hoe het werk in de praktijk is. Hij neemt dan ook een groepje mee naar de woning om een indruk van het werk te krijgen. Jelle: “Loop ook een keer mee in een dienst. Want ik denk dat je pas echt kunt bepalen of het wat voor je is, als je het hebt ervaren.” Veel mensen kunnen dit werk, volgens Jelle: “Maar het is wel belangrijk dat je voldoening haalt uit een lach van een bewoner. En dat je het aankunt als het een dag niet lukt om diegene blij te maken.”