Je browser is verouderd en geeft deze website niet correct weer. Download een moderne browser en ervaar het internet beter, sneller en veiliger!

‘Als je eenmaal een band met de bewoners hebt, is die niet stuk te krijgen.’

Amber begon als stagiaire bij Bartiméus en werkt nu als verzorgende IG in Ermelo

Amber is 21 jaar en werkt sinds vier jaar bij Bartiméus als verzorgende IG. Dat doet ze bij het Henriëtte van Heemstra Huis in Ermelo. In dit verzorgingshuis wonen ouderen met een visuele beperking. Amber begon als stagiaire en het beviel haar zo goed bij Bartiméus, dat ze bleef. Ze woont nog thuis bij haar ouders en zus in Ermelo op een boerderij met ‘werkelijk alle dieren die je maar kunt bedenken’, zoals ze zelf zegt. Niet zo vreemd dus dat ze in haar vrije tijd houdt van buiten bezig zijn en wandelen. 

Na een jaar stage bij Bartiméus kreeg Amber in 2022 een contract voor de functie van verzorgende IG (Individuele Gezondheidszorg). ‘Eigenlijk wilde ik nooit met ouderen werken’, vertelt ze, ‘maar toen ik eenmaal bij Bartiméus was, had ik het zo naar mijn zin! Ik voelde me thuis, dus ik ben gebleven.’ Amber werkt in een groep met negen bewoners. Aan het einde van de middag komen er nog twee mensen bij die zelfstandig wonen. Zij sluiten alleen aan voor het avondeten. 

Handen en ogen van de bewoners

‘Ik ben de ogen en handen van de bewoners. Ik help ze met de dagelijkse verzorging en ondersteun in de huiskamer of in de appartementen van de bewoners. Ik verzorg bijvoorbeeld de koffie, maak kamers schoon, wandel of fiets met bewoners en doe een spelletje met ze.’ Amber heeft meestal dagdiensten en soms een avonddienst van drie tot elf uur. 

Van wennen naar verbonden zijn

‘In het begin moest ik erg wennen aan het werken met de bewoners. Omdat zij niets of nauwelijks iets zien, moet je de hele tijd zeggen wat je doet. Bijvoorbeeld ook aan welke kant je naast ze komt zitten. De eerste tijd vergiste ik me daarbij nog wel eens in links en rechts’, vertelt Amber lachend. Het duurt echt even voordat bewoners je durven te vertrouwen. Maar als je eenmaal een band met ze hebt opgebouwd, is die niet stuk te krijgen en voelt het fantastisch.’ 

Voldoening en mooie gesprekken

‘Elke werkdag ga ik naar huis met een voldaan gevoel. Dan ben ik gelukkig dat ik mensen heb kunnen helpen. Alleen van kleine dingen word ik al blij. Zoals wanneer iemand een breipen laat vallen en ik die voor haar kan zoeken en oprapen. De bewoners zijn altijd zo dankbaar voor alles.’ 

 ‘Ik geniet echt van de een-op-een-momenten met bewoners. Bijvoorbeeld als ik iemand meeneem op de duofiets of voor een wandeling. Je krijgt dan zulke mooie gesprekken. Het verschilt natuurlijk per dag of zo’n uitje in het schema past, maar over het algemeen kun je die tijd wel maken.’ 

Betrokken leidinggevende

‘Als je me vraagt wat ik mooi vind aan Bartiméus, dan is dat de betrokkenheid. Mijn leidinggevende komt elke ochtend om zeven uur op de afdeling. Hij checkt of de bezetting rond is en of we nog iets nodig hebben. Door de dag heen loopt hij nog vier of vijf keer langs om te zien of het nog steeds goed gaat. Hij maakt ook vaak een praatje met de bewoners en komt erbij zitten met de koffie. Echt mooi om te zien dat hij niet alleen betrokken is bij het personeel, maar ook bij de bewoners.’ 

Het gevoel dat je ertoe doet

Ik voel me oprecht gezien bij Bartiméus. “Ah, moeten we zo lang wachten?” zeggen bewoners regelmatig, als ik zeg dat ik er overmorgen weer ben. En mijn collega’s: zij hebben me zelfvertrouwen gegeven. Ik was eerst best verlegen en durfde ik niet goed te zeggen dat ik het ergens niet mee eens was. Maar ze hebben me overtuigd dat ik alles kan zeggen. En dat geldt ook voor mijn leidinggevende. Die heeft mij bovendien meer uren gegund, zodra daar ruimte voor was. We hadden daar eerder over gesproken en dat heeft hij onthouden. Dat soort dingen geven een goed gevoel.’ 

Doen wat ons energie geeft en waar we goed in zijn

‘We zijn met een fijn team. De taken verdelen we op zo’n manier dat iedereen zo veel mogelijk kan doen wat diegene leuk vindt. Sommige collega’s zijn bijvoorbeeld bang om per ongeluk in iemands vingers te knippen bij het nagels knippen. Terwijl ik juist geniet van zo’n een-op-een-moment met een bewoner. Anderen doen liever de driemaandelijkse metingen, die ik weer minder interessant vind. Nog een voorbeeld: je kunt natuurlijk niet altijd met dezelfde bewoners wandelen of fietsen. Maar ook op dat vlak houden we zo veel mogelijk rekening met ieders voorkeur.’ 

Doorgroeien naar EVV’er

‘In september start ik met de opleiding Eerst Verantwoordelijk Verzorgende (EVV). Lange tijd voelde ik me daar te onzeker voor. Maar mijn collega’s en leidinggevende zeggen steeds dat ik gegroeid ben en dat ik het kan. Hoewel zij ouder zijn dan ik, vinden mijn collega’s het prima dat ik hen ga aansturen in de toekomst. Want het is al duidelijk dat ik de functie van EVV’er ook mag gaan invullen bij Bartiméus.’ 

Gewaardeerd door bewoners, collega’s en leidinggevende

Amber raadt anderen zeker aan om bij Bartiméus te komen werken: ‘Alleen al vanwege de band die je opbouwt met bewoners. Het duurt vaak even, maar als ze je in hun hart gesloten hebben, zijn ze zo lief en leuk. Ze gunnen je de hele wereld! Verder is de planning goed: de roosters zijn ruim van tevoren bekend. Als een dienst een keer niet uitkomt, dan zoeken we naar een oplossing. In overleg is veel mogelijk.’ 

Wat Amber ook heel leuk vindt, zijn de aardigheidjes die ze door het jaar heen ontvangt. ‘Met feestdagen en de Dag van de Zorg krijgen we bijvoorbeeld een leuk pakketje per post met een lief kaartje erbij. Dan voel ik me echt gewaardeerd!’

Heeft dit verhaal je aan het denken gezet?

Weet dat je altijd vrijblijvend kunt kennismaken zonder meteen te solliciteren. Je bent van harte welkom bij een van onze kennismakingsbijeenkomsten. 

Terug naar het overzicht